D26 DE CID, VOORGESTELD ALS HET IDEAAL 
dood, dien hij doór zijn verraad verdiend had; zijne 
fchatten. vervielen: in de handen van den ei, en 
toen deze nu in het midden van de vreugde der 
overwinning het getal der overwonnenen- had opgê« 
| no- 
buiten hunne palen, en fpreiden verwoesting in het 
» rond; ziet uwe waterleidingen, die zoo helder waren , 
En zoo veel nut verfpreidden; geene hand reinigt de. 
» zelven meer, en door het flijk zijn zij reeds onbruikbaar 
» geworden.” | 
s Ziet de blanke tuinen die u van alle zijden 
» omringden; een hongerige wolf heeft de wortels ver- 
teerd, en de boomen kunnen u gen vrucht meer ge- 
z VEN” 
s, Ziet uwe lagchende velden, met de keur der fehoonfte 
„ bloemen verfierd, op welke zich uwe inwoners ver- 
» fustigden; de hette heeft dezelven reeds verfchroeid* 
‚y Ziet uwe’ ruime haven, die u zoodanig in de oogen 
» der vreemdelingen verheerlijkte; zij is niet meer gevuld 
met die rijk geladen fchepen, die het gerucht van uwe 
» grootheid herwaarts lokte,” — 
sp Réeds heeft het vuur de vlekken verhenden, die u 
„ als meesteres erkenden, en de rook, door zoo veel ver« 
_» delging ontftaan, heeft uwe oogen getroffen,” — 
„ Voor uwe kwaal-beftaat er geene genezing meer; en 
„at td zelve heeft de hoop op uwe redding 
» opgegeven.” 
‚, Valencia! Valencia: met een gebroken hart heb ik 
p Ale deze weeklagten geuit, die ik over u heb uitge. 
„ fproken” — k, 
»‚ En deze ramp zelve'had ik in mijn boezemsbefloten, 
»-en voor elk verborgen gehouden, ware het niet nood- 
» zakelijk , dat ieder daarmede bekend werd,’ — 
A 4 pe 
