„VAN DEN HELD DER MIDDELEEUWEN. 227 
nomen „ de fchaar zijner getrouwe. ridders had ge= 
monsterd „, toen „ zegt-de dichter;-verheugde zich 
zijn hart, en riep hij nit: „Dank--zij- Goden de 
» heilige maagd! wij hadden voorwaar-een kleiner 
» gevolg; toen wij het huis Bivar verlieten.” 
„…Fhans zien wij den cip op het hoogte toppunt 
zijner glorie; doch tevens wordt hij ons nog dier- 
baarder als echtgenoot-en vader. - Reeds vroeger, 
bij ieder zijner glansrijke overwinningen, hadden 
zijne getrouwe vrienden, ALVAR FANEZ el MARTIN 
ANTOLINEZ uit zijn naam, den weg naar koning 
ALFONSO wetên te vinden, Telkens “hadden zij 
zich onvoorziens met een glansrijk: gevolg voor zijne 
oogen vertoond. -Nu hadden zij veroverde paars 
den van echt Zndalouzifche teelt als gefchenken 
dan. weder fchatten der. veroverde, vorsten , of 
de tenten der Moorfche monarchen, als eene 
hulde van den held aangeboden, -Telken male had 
zich de. koning over het geluk en de pracht van 
zijnen onderdaan verheugd ; doch ook de nijd had 
nimmer gezwegen, en zelfs nu zegt Don GARCIA 3 
de verbitterde vijand -van den cip: „indien men 
js dien boodfchapper:gelooven moet; is er wel geen 
s, Enkel ongeloovigesaan het zwaard van zulk een 
‚held ontkomen!’ Doch er is eene kracht in de 
waarheid die eindelijk zegeviert: er ís eene herha= 
ling in den nijd, die eindelijk verftommen moets 
De antwoorden van den grooten man fpreken ein» 
delijlv-allen door zijne daden, en de nijd zelve wordt 
werktuig in de hand: van God om het goede te 
verwekken ; want is het niet misfchien aan dien 
° UI. D. 2e Q Jae 
