\ . 
223 DE CID, VOORGESTELD ALS ‘HET IDEAAL 
lagen hartstogt: dat wij de meesterftukken van Ras 
CINE, het Jeruzalem van Tasso, de nieuwe wee 
reld van coLUMBUS te. danken hebben? | 
„ De vreugde van den cip is nu ten top gerezen; 
zelfs zijn koning moest deel in dezelven nemen, — 
Met zijne vergunning verlaat CHIMENE met hare 
dochters : het, klooster, dat zoolang hare toevlugt 
was, en -verwisfelt deszelfs nederige daken tegen 
den dlcazar of het vorstelijk paleis van Valencias 
Zelfs de Mooren begroeten.haar op dezen togt met 
de uitgezochtfte eerbewijzing.. Toen reed haar DE 
ero aan het hoofd van -twee honderd zijner ridders 
te gemoet. Hij was gezeten op zijn Bavièca, het 
manhaftige paard, wiens roem zoo dikwijls in de 
volksromans weergalmde, dat met zijn’ meester in 
het gevecht in moed en onvermoeïdheid wedijverde , 
dat nevens Bweephalus in de gefchiedenis blijft prij- 
ken, en dat in de rei der Spaanfche rosfen geenen - 
mededinger heeft. Dit was. cen wederzien , na zoo 
vele jaren van ftrijd en afwezigheid} Ik laat hier 
gaarne aan den oorfpronkelijken fchrijver de eer des 
verhaals over: :„op ‘het einde vanden togt ftapte 
5 mijn eip van. het paard enging’ zijne vrouw en 
# dochters ter gemoet. Wie kan de vreugde verha- 
se Jen, die bij hunne ontmoeting. plaats vond! zij 
» vielen voor: zijne -voeten neder „ en hunne vreugde 
was zoo groot, dat zij niet fpreken konden. Hij 
w.hief hen op en kuste hen herhaalde malen , wee= 
s nende van vreugde, dat hij hen in het leven aan= 
sfehouwde. Hoor nw wat hij-zeide, hij, die in 
s een gelukkig uur geboren werd: gij dierbare en 
