VAN DEN HELD DER MIDDELEEUWEN: ‘229 
hoog geachte vrouw, en gij mijne dochters, mijn 
‘s, hart en mijn ziel! treedt met mij in Valencia. 
Dat is de erfenis, die ik voor u heb gewonnen. 
» Mijn cip voerde hun naar het paleis „ en liet hun 
» deszelfs hoogfte toren beklimmen , en daar zagen 
ss zij om zich heen; en befchouwden Valencia, dat 
$» voor hun lagen de uitgeftrekte tuin met derzels 
5 ver koele fchaduw- en de zee aan de andere zijde, 
sen zij hieven allen hunne handen ten hemel en 
» dankten God.” 
Waar was: ooit het leven gelijk” aan den kalmen 
vlòëd, die nooit door de winden bewogen wordt! 
Neen , hij die hetzelve kent, heeft ook de onftuimige 
golven leeren trotferen. De flilte is bedriegelijk , 
een: voorfpook van nieuwe onrust. Waar wij het 
geluk wanen te ontmoeten, weergalmt. weldra het 
geklag van den jammer. De dagen’‘der vreugde’ 
worden door die der beproeving gevolgd. 
„Dit alles is-echter het doel van het leven zelve „ 
hetwelk geen rustig bezit, maar hagchelijken ftrijd 
oplevert, en geene gemakkelijke overwinning, maar 
hevig beflreden lauwer woor oogen houdt. « Wie 
onmagtig is, den trek tot het edele en groote te ge= 
voelen, moge in eene verachtelijke. rust zijne dagen 
flijten3 hij daarentegen die in veel beproefd wordt 
heeft ook veel: overwonnen. Dit zij de inleiding 
tot de gefchiedenis van het tijdperk , waarin wij het 
hart van, den cp eene gevoeliger wond zullen zien 
lijden „dan: immer het Saraceenfche zwaard zijne 
borst had kunnen toebrengen. « De-faam zijner magt 
en rijkdom. had nu-geheel Castilië vervuld, en, zij 
TN, Qa die 
