Nie, 
J2VAN DEN HELD DER MIDDELEEDWEN: 491 
waar alles van zijnen moed “gétuigde, waar zoo 
waak” de alarmklokken geluid werden; ten teeken dat 
de onvermoeide vijanden van den\ci óp nieuw aan 
het {trand geland waren. Dan verzamelden zich” de 
getrouwe ridders*om ‘hunnen aanvoerder. Meteen 
luid jubelgefchrei- renden ‘zij door de ‘heerlijke tui= 
nen» die Valencia in ‘het Westen „gelijk Damascus 
in het Oosten „als een bekoorlijke. gordel omgaven. 
Dan ftreden zij in het gezigt van-hunne geliefden , 
die van, de torens en daken der-ftad: hunne heldens 
daden befchouwden „en zij keerden met rijken buit 
terug. van eene onderneming, die hun flechts een 
fpeeltogt gefchenen had, — Hoe konden die wan= 
gunflige en lafhartige jongelingen «zich in een ges 
bied ophouden, waar verdienften” en moed alleen 
den eerrang gaven, en alles den door hen gehaten 
CID, wiens rijkdom” zij flechts begeerd hadden ; ‘als 
eenen vader vereerden; waar zij door de beproefde 
medgezellen van zijne moeijelijke’ togten - veracht 
werden, en zelfs van €En MARTIN” PELAEZ, dien 
de cip, om-hier in den {tijl der gefchiedenis te 
fpreken, van een lafgard in een goed: ridder. here 
fchapen hade Bj zĳn eerfte vertrek uit Castilië 
had hij dezen voor het zwaard der. Saracenen zien 
vlugten,” Zijne eenigfte berisping -beftond daarin; 
dat, toen PELAEZ aan den disch van den cim plaats 
wilde nemen aan de hoogfte tafel, waar de dapperfte 
ridders gezeten waren „de cip hem, minzgam bij 
de hand leidde, en hem aan een. der tafels. van den 
minften rang geleidende, bij hem. liet nederzetten, 
zeggende dat zij beiden nog ongefechikt waren onder 
Q3 | be» 
