236 DE CID, VOORGESTELD ALS HET IDEAAL 
die zoo-geheel onwaardig. waren dezelven op. zijde 
te gorden , terug gevorderd. had, eischt hij de terug= 
gave dier gefchenken, die hij als bruidfchat. zijner 
dochters zoo mildelijk onder hen verdeeld had, Door 
de. dlcaldes , die. onder--de- edelen ter beflisfing — 
dezer gewigtige- zaak tot regters verkoren. waren s 
wordt de wettigheid. dezer beide eìfchen. volledig 
erkent, Thans rijst de beleedigde vader ten derde» 
maal op, en vraagt nu om geene teruggave vaù , 
zwaarden of gefchenken, maar hij eischt. het herftel 
zijner eer, en eene fchitterende voldoening voor den 
doodelijken hoon hem in zijne dochters aangedaan. 
Eene- verachtelijke laatdunkendheid. heerscht- in het 
antwoord der Infanten.: laat hij naar zijne molens 
_syterugkeeren en: zijne tollen bijeen zamelen, Ons 
„bloed was te „edel, om door eene vereeniging 
sy met het zijne bezoedeld te worden.” Dit was 
het hoogfte toppunt dier onbefchaamdheid,; die mis» 
daad en lafheid zoo. dikwijls vergezelt, … Toen werd 
de-rust verftoord , het. zwaard van beide zijden ge- 
trokken „, en alleen het bevel van den vorst was 
magtig hetzelve in de fchede te doen keeren, „Welke 
kon nu ín eene eeuw van moed en kracht het vons 
nis „der regters zijn? (Geene griffie of kanfelarij 
hadden” toen nog: de magt, om de gefchillen- van 
den adel aan de beflisfing hunner vormen te onders 
werpen, en de kampftrijd alleen moest over regt en 
waarheid beflisfen. Deze «werd door de verkorene 
regters vastgefteld, en de Infanten van CARION kons 
den zich in de oogen des gantfchen volks door de 
overwinning alleew regtvaardigen. … Genoeg is er 
| over 
