238 DE CID, VOORGESTELD ALS HET-IDEAAL 
ss voor het laatst hebt aanfchouwd 5; want wij kun- 
ss nen verflagen, doch nimmer overwonnen worden.” 
Toen verzocht hij hen tot den’ koning terug tê 
‘keeren, God biddende hen in zijne hoede te nemen 
want hij wist, dat hunne zaak regtvaardig was. “En 
‘zoude nu het gevoel, hetgeen” zulke mannen’ bee 
“zielde, die eer, leven en bezitting voor dië zaak, 
welke zij als regtvaardig kenden, op het fpel gefteld 
hadden, geen invloed gehad hebben op den uitflag van 
den ftrijd , wanneer zij ; onder ‘het verband van de hei 
ligfte eeden, en ‘door de ontzagverwekkendfte pleg= 
tigheden van den Godsdienst voorbereid , de kamp- 
‘plaats betraden , ín de vaste overtuiging , dat zij onder 
‘het oog van God , en met onwrikbaar vertrouwen op 
diens bijftand, voor de regtvaardige zaak ftreden , en 
dittegen mannen , door den vloek van hun geweten be= 
laden’, die: in de ovêrtuiging hunner fchuld hunne oogen 
naauwelijks durfden opflaan , of de ontroering van hun 
‘gemoed achter het vizier hunner helmen verborgen ? 
Verre zij het van mij, onze ontzinde tweegevechten 
met deze inftelling, zoo lang dezelve met den geêst 
der toenmalige eeuwen overeenftemde, gelijk te wils 
len ftellen. Ook in deze nam ‘het misbruik hand 
over hand toe; doch laat ons nimmer dien hoogeren 
geest’ miskennen die zich zelfs in de meest belase 
terde inftellingen ': der: vroegere. eeuwen . openbaart , 
ten bewijze ; dat hét: ‘ons ‘hier nog niet mogelijk is 
het kwade en goede’: die: zich «in dezelfde zaken, 
vereenigen , \pepaaldelijk af te fcheiden, 
Doch wij haastên‘ons onzen weg; die reeds ten 
einde fpoedt te vervolgens wij zien den crm, dies, 
LOUT ee na 
