I ft Verhandeling van den Hecr FORMEV 



Te vcrgeefs zou men het verftand oef- 

 fcnen , zoo men niet tevens om het 

 hart dacht ; of zelfs , om naauwkeu- 

 riger te fpreken , zoo niet al 't geen 

 men aan 't verftand te kofte legt , recht- 

 ftreeks op het hart invloed had. Te 

 vergeefs zou men het hart willen be- 

 ftieren, indien men niet langs den weg 

 van het verftand , daar toe trachtte te ge- 

 raken, door het zelve de noodige ken- 

 nis by te zetten , en des zelfs geringer 

 vermogens ,, namelyk die der inwen- 

 dige zinnen , de verbeelding , het ge- 

 heugen en de opmerking, zoodanig te 

 fcherpen, datdezein ftaatraken, om 

 de verhevener vermogens op te wek- 

 ken, namelyk het overdenken, en het 

 redeneren, welke hetbegrip uitmaken, 

 en het zelve eene uitgeftrektheid en 



kracht 



on Fefprit , (5 1'on ne penfoit poinc au coeur ; ou 

 m^me , pour plus de pr^cifion , fi tout ce qu'on 

 faic pour 1'efprit, n'aboutiflbit droic au cccur. En 

 vain voudroic-on former le coeur, (I Ton n'y alloic 

 par la route de 1'efprit, en y-repandant les lumieres 

 qui lui conviennenc, en developanc les facult^s in- 

 rerieures des fens, de 1' imagination , de la m^- 

 rnoire , & de 1'attention , de fac.on qu'elles faflenc 

 ^clorre les faculte's fup^rieures , la reflexion & 

 le raifonnement , qui conftituent 1'entendement , 

 & lui donnent une etendue & une force dont la 

 proportion respond exa^lement au degrd auquel les 



fa- 



