43 Verbandellug van den //w FORMEY 



ben , om zich kundiger te maken , en 

 daar toe den lull voelcn , zich in die 

 zaken oefFenen , welke hun voegen , 

 en dat zy zich daar in bekwaam maken , 

 doch niet , dan tot eenc zekere hoog- 

 te , hebbcnde hun ftraks niet meer dan 

 eene hepaalde mnat van kundigheden 

 toegeftaan. En wanrom ? om dat bui- 

 ten dien , en zoo zy zich zelven geene 

 palen ftelden , zy niet langer verbon- 

 den zouden blyven aan dit of dat be- 

 roep ? gelyk hunne levenswyze, en de 

 Itaat , dien zy omhelft hebben , mede- 

 brengen ; maar Geleerden of Schryvers 

 worden zouden. 



Men moet echter twee gevallen uit- 

 zonderen. Het een zict op zulke be- 

 roepen , die in zekcr opzichc noodza- 

 ken tot het opftellen en in 't licht geven 



van 



fe tournent du c6te qui Icur convient , & qu'ils 

 y deviennenc habiles , mais jufqu'a un certain 

 point, ne leur ayanc accord^ tout a 1'heure qu'une 

 roefure d^cerminde de connoiflances. Et pour- 

 quoi ? c'eft que fans cela , & s'lls ne fe prefcri- 

 voient pas des bornes aeux-me'mes, ils ne ieroienc 

 plus attaches telle ou telle profeilion 5 comme 

 rexige leur genre de vie & le parti qu'ils one em- 

 brailc" ; mais ils feroient Savans , ou Auteurs. 



It faut cependant excepter deux cas. L'un eft 

 ceiui des profeifions qui appellent en quelque for- 

 te 



