ever dc ZEDELYKE OPVOEDING. 153 



die , welke wy 'er door 't kaauwen 

 uitperflen. 



Hoe dan moet men hier te \verk 

 gaan ? Want het is myne meening 

 gantfchelyk niet , dat men zich hier in 

 ilechts aan de Kinderen te gedragen 

 hebbe , en dat men hen ontflaan moet, 

 van iets te eten , enkel om dat zy het 

 weigeren. Ik rade voor eerft het Kind 

 aan te zetten , te dringen , eenigeftreng- 

 heid te laten blyken , daar men einde- 

 lyk bedreigingen by kan voegen , want 

 het ftraffen kan hier gecn plaats heb- 

 ben , ten minften zoo lang men geenc 

 volkomen zekerheid hecft , dat het 

 enkele grilligheid zy. Wanneer het 

 Kind gehoorzaamt , moet men onder- 

 tuflchen wel letten op de gevolgen ; 

 zoo de afkeer, 't zy natuurlyk, 'tzy 



tradidtoires a ceux que nous en expiimons par la 

 inafticacion. 



Comment faun- il done s'y prendre? Car je n'ai 

 garde de vouloir qu'on s'en rapporte uniquemenc 

 uux Enfans , & qu'on les debarrafle d'un mets uni- 

 quemenc parce qu'ils le refufenc. Je confeille d'a- 

 bord d'ufer d' exhortation , de prefTer 1* Enfant , 

 d'affe&er une f^verit^ qu*on peut poufler jusqu'a 

 )a menace ; car le chatiment feroit d^plac^ au 

 rnoins avant la pleine conviction de pure fantaifie. 

 Pendant que P Enfant obe*it, on obfervera ce qui 

 fe palfc ; fi la repugnance , foit naturelle, foit af- 



K s ^ec- 



