owr (iff ZEDELYKE OPVOEDING. 345 



Kind , dat noch niaar weinig woorden 

 fprekcn kan , op een nadrukkelyken 

 toon IchcIJnaraen , vuile woorden of 

 vloekcn te hooren uiten. Men vraagt, 

 waar by dat gekerd heeft, fchoonmen 

 *er nice onkundig van kan zyn. Men 

 heeft de onvoorzichtigheid, het onge- 

 luk , van 'er oin ,te lachgen , en fom- 

 tyds van behagen te. fcheppen, in hem 

 die fraaije deuntjes te doen herhalen. 

 Ik weet wel , dat zulk een Kind aan 

 dergelyke woorden de denkbeelden 

 noch met hecht , die danr aan paflen ; 

 niaar die zal veel fpoediger komen , 

 dan men dcnkt ; men heeft hem maar 

 te laten begaan, hy is op een goeden 

 weg ; en zoo men oordeelen ^vil over 

 de ipoedige vordef ingen in dit opzicht , 

 heeft men maar te luifteren naar de 



praat- 



quefnis tout furpris d'entendre un Enfant , qui ne 

 fijait encore qu'un petit nombre de mots, pronon- 

 cer d'un ton ferme des injures , des obfcenites, 

 des juvemens. On defnande oh il a appris cela , 

 quoiqu'on ne puifle 1'ignorer. On a rimpruden- 

 ce , le malheur , d'en rire , & quelquefois dc fc 

 plaire a lui faire r^p^ter ces belles litanies. Je 

 f$ai bien que cet Enfant n'attache pas encore a 

 de pareils termes les idees qui y repondent; mafs 

 cela viendra beaucoup plus vite qu'on ne penfe ; 

 il n'y a qu'a le laiffcr faire, il eft en bon che- 

 min ; & fi 1'on vcut juger de la promptitude des 



