R A I I O. 45 



Hacc vcro commcmoranti, admodum gaudea 

 mihi opportunitatem sponte quasi offerri , tibi 

 clarissiiric SUERMAN! Scnatus nomine, maxi- 

 mas agcndi gralias. Hoc enim vos a mepror- 

 sus dubio cxspcctatis, Collegae! et vero jure 

 vcstro postulatis ct flagitatis etiam. Tua enim 

 solertia tuoque acumine factura , ut nostrae 

 scntcntiae taiu accurate, concinne atque per- 

 spicue conceptac et expositae sint. Itaque si 

 quid nostra argumenta valebunt, apud quos 

 de liis dcliberarc a Rege datum est, hocce 

 praecipue tibi sirnus relaturi. 



Ad vos mea se convertit oratio, optimi ju- 

 vencs ! Placidus atque omnino quietus nieus 

 i'uit magistratus : quamquam enim plures quaiu 

 quingenti in hac Academia , liter is doctrinis- 

 que operam datis, neminem saltern ad me 

 accire coactus fui , ut de neglecto officio ci- 

 vis Academici admonerera, quae sane recor- 

 datio ejus stiavissima semper erit animo meo. 

 Pergite ita : vestro atque vestrae Academiae 

 honor! et dignitati maxiine inservietis. 



Nee silcntio , ornatissirni juvenes ! hie prae- 

 iermitto , quod laetus recordor , vestram hih. 

 manitateiu in pauperuiu doloribus et aenim~ 



nis 



