EXORDIUM. 5 



In his autem , quae hanc doctrinae Chriatia- 

 nae praestantiam cvincunt , argumcntis merito 

 illud ccnfetur, quod ab eorum, quae Chris- 

 tus et Apostoli dociicrunt (i), veritate , utilitate, 

 falubritate ducitur. Quam multa enim, et apud 

 pracstantisfimos , qui olim exttiterunt , philofophos , 

 falfa cum veris ommixta dcprehendimus ! quain 

 inani rationc multa propofita repcrimus , quae, ut 

 disputandi fitbtilitatem exerceant , valerc posfint , 

 quae vero, ut hominum animos confolcntur et 

 emendent , vim liabeant nr.llam ! Verum doctrina 

 Christiana tantum abest, ut his laboret vitiis, ut 

 potius cum nullis errorum maculis inquinata sit, 

 turn vero omnia conferat ad vcram hominum fa- 

 lutem promovcndam. 



Haec vero cum ita fint, quis est, qui non 

 eorum praedicet conamina, qui umiuam in liac 

 doctrinae Christianae pracstantia exponenda, tuen- 

 da, vindicanda vires coiiiumferint? Ergo cximium 

 horum exemplum me excitavit, ut, fi quae mi- 

 hi sint vires , quae fcntio quam exiguae Tint , 

 has omnes intenderem , ut qualicimque tandem 



ra- 

 il/ het goeJt betrtkkeJsjk tent Godsdienstlcer in de flel- 

 fels der ffijsg. tnz. 9 in Novis Opp. Soc. Ha;:anac 1812. pa. 

 2, 259-562. Conferantur, quae infra in argument! conclu- 

 fione attulimus. 



(i) Eorum , quae Christus et Apostoli praectperunt nul- 

 la in nostra commentatione ratio hahcnda esti 

 et his candem merito tribuamus rracftamiam. 



