THEOLOGICA. 19 



tern lucem inaccesfam , quern nullus hominum vi- 

 dcrlt ncc posfit viderc, cui fit honos et imperium 

 aeternum (i). 



Tanta vero cum fit Dei majestas, quid mirum, 

 fi Ejus nomen reticeatur, quern in coelis folio in- 

 fidentem animadvcrtit Joannes ! in nullis enim 

 linguis humanis nullum invcnitur vocabulum , quo 

 Illius throno infidentis natura adumbrari , nedum 

 deicribi posfit; illius, inquam, qui quidem Omni- 

 potcns , vivit in aeternum ; qui olim fuit et mine 

 est eritque perpetuus; qui dignus est, quern 

 orones revereantur cujusque celebrent majesta- 

 tem. (2) 



Haec ilia est magnificentisfima Dei notio, quam 

 nobis fuppeditarimt Jefus et Apostoli. El Deo 

 digniorevn Deique majestati convenientiorem no- 

 tionem dari non posfe, :nemo non lubenter ag- 

 noscet. 



II Singulatim vero ulterius exponamus , quid 

 de Deo rebusque divinis docuerint Jefus et Apos- 

 toli. 



Quam quam igitur infinitam Deo perfectionem 

 tribuant , vel fie tain en earn Dei notitiam nobis 

 impertierunt , quam humana natura ferre posfit, 

 quaeque ei accommodata fit. Humanas perfectio- 



nes 



(0 i Tim. I: 17. VI: 15, 16. 



(2) Apoc. IV: a. ad quern locum vid. Jaspis; item Apoc. 

 I: 4, 3. IV: 8. XI: 17- XV: $, 4. XVI: 5, 7. 



