J U R I D I C A. 17 



Confenfum partinm contrahcntium rcquiri dixi- 

 mus. Hoc enim ex pacti rratura fequitur, quo 

 alter jus aliquod vult transferre, alter acquirere, 

 quod fieri non potcst, nifi declarata utrinque vo- 

 luntate. Hac igitur in re pactum difFert a pro- 

 misfionc feu pollichatione , in qua unus tantum pro- 

 mifit, alter de promisfione acceptanda voluntatem 

 nondum manifcstavit , nee proinde jus aliquod ac- 

 quifivit. Idem dicendum de ddibtrationibus de pao 

 to ineundo agitatis , in quibus neuter animo fe 

 obligandi quid asfeverat. 



A pacto etiam diverfum est votum , quo quis 

 non homini , fed quad Deo quid promittit , qui 

 an acceptaverit promisfionem ignoratur. Univerfe 

 autem quaeftio de votis res est, de qua in Jure 

 Naturae non est agendum, quippe .quod ad jura 

 tantum hominum inter fe refertur. 



Cum autem internae mentis actiones legibus ju- 

 ris five naturalis five pofitivi , non fubjaceant, 

 quippe quae ratione aliorum non adfunt i. e. non 

 cognoscuntur, confenfus , ut juris effectum fortia- 

 tur, necesfario "idoneis fignis declaratus fit opor- 

 tet. Idoneis fignis autem cenfcnfus declaratus vi- 

 detur, five expres/us fit, five tacit us. Exprcsfu* 

 est confenfus , ubi quis difertis verbis fe quid 

 velle dixit , aut nutu , manus porrectione , aliove 

 tali modo ufu hominum univerfe, aut certae gemis 

 reccpto, fe confentire fignificavit. Tacitus .est con- 

 fenfus, ubi ex alicujus actionibus tuto colligere 



B pos- 



