THEOLOGICA. Si 



Deo repetieris, non est, quod inconcusfam in 

 Deo reponere posfis fiduciam. Semper quaedam 

 res adest, quae plane fit fui juris, quamque adeo 

 libero fuo regimini fubjicere Deus nequeat. Et 

 verodubius haerebis perpetuo, quaenam bona Deo, 

 quaenam vero tribuenda fint aeternae illi materiae. 

 Quod quantum verae, quae omnia Deo accepta 

 refert , pietati noceat , facile intelligitur. 



III. Neque ullus antiquorum Philofophorum earn 

 docuit Dei providentiam , quae res etiam minimas 

 complectatur. Egregia funt, quae de divina cura 

 disferuit Socrates. Deum res omnes, quas mun- 

 dus complectitur, continere et gubernare, et ho- 

 m inum praefertim generi confulere ac providere, 

 docebat. Provocabat ad conftantem rerum om- 

 nium cominuationem , quam exfistere posfe nega- 

 bat, niQ quis tantae rerum moli praefideret, cujus 

 nutui omnia pareant atque fubjecta fmt. Provo- 

 cabat ad infignia ilia beneficia, quae, prae cae- 

 teris rebus inanimatis animantibusque , hominum 

 generi benigne concesfa fint. Quod vero Numen 

 hominibtis tot tantaque dederit , ab eodem eos 

 negligi posfe , fibique plane derelinqui , negabat. Ita- 

 que omnia bono proboque prospere evenire, ip- 

 lique, neque vivo neque mortuo, invito vel infcio 

 Deo, accidere posfe quidquam , pcrfuafum fibi 

 firmiter habuit. Plato Deum docuit, neque negli- 

 gentia, neque mollitie, neque alia quadam prav'- 

 , a dignisfimo Ipfius majestate negotio , nem- 

 F pe 



