T H E O L G I C A. 91 



p<ifitivas fuas doctrinas. Quaccunque de mortuo- 

 rum refurrectione , ac de Jcfu Christo , hominum 

 judice conftituto, pronuntiant, haec ponunt, no- 

 voque quafi argumento probant nostrorum animo- 

 rum immortalitatem. In ratione , qua Deus per 

 Jefum Christum nobis peccatorum^ veniam, animi 

 emendationem vitamque aeternam concedit, divi- 

 nam agnoscunt fapicntiam , potentiam , imprimis 

 vero bcnignitatem. Nimirum Euange!ium sov <ro- 

 Qlav vocaut ; eximiam divinae potentiae magnitu- 

 dincm Christianis demonftratam dicunt ; Dei ex- 

 toll unt amorcm , qui ita mundum amayerit 9 ut 

 unigenitum fuum dedcrit Filium , ut quisque Ei 

 fidem habens non pereat, fed vitam habeat ae- 

 ternam ; qui ita fuum nobis amcrem confirma- 

 verit , ut pro nobis , etiamnunc peccatoribus , mor- 

 tuus fit Christus. Quin adeo cum Deus Filio fuo 

 non pepercerit , fed pro nobis omnibus Eum tra- 

 diderit ; hoc , iis auctoribus , certisfimum nobis est 

 documentum , Eum cum Illo nobis omnia esfe 

 largiturum. (p- Ita vero fingtilas illas Dei pro- 

 prietates, a nostra ratione agnitas, novo quad 

 pracfidio firmant et illustrant. Univerfe autem 

 hac , quam diximus , utriusque generis decretorum 

 conjunctione factum est, ut, quoties pofitivas 

 fuae religionis doctrinas Christiani attenderent , aliud 

 etiam agentes , ad eas res cogitandas et profitendas 



per- 



(I) i Cor. If 24; II:75'Eplief. 1:195 Rom. V- 8; VIII: 32. 



