THEOLOGICA. 93 



vocem audimus , qiiae nos de divina admoneat jus- 

 titia. Quare omnes nos, faepenumero in varii 

 generis peccata prolapfi, Dei timemus indignatio- 

 nem; nee immerito. Quern enira benignisfimum 

 colimus , Eundem quoque veneraraur fanctisfimum 

 justisfimumque nostrum judicem. Ita vero con- 

 cutitur animi nostri fiducia , ejusque locum gra- 

 visfimus faepe horror occupat. Multa in nos col- 

 lata , videmus beneficia ; fed tamen faepe quoque 

 cum peccato poenam conjungi animadvertimus. 

 Siccine vero uni nostrae, rationi relictis, tuto 

 nobis licet firmam femper de Deo , Patre nostro , 

 habere perfuallonem ? Non existiraaverim. At 

 vero fi Jefu et Apostolorum doctrinam audiamus , 

 quali luce haec nobis illustratur doctrinal Hi 

 Deum Patrem esfe nostrum eo decent modo, 

 quo ratio, fibi relicta, Deum fibi informare ne- 

 queat. Jefus Deum Patrem esfe omnibus annun- 

 tiavit ; ac Patrem fuum Deum in precibus vocare 

 docuit discipulos. Paternum Dei in homines amo- 

 rem ita defcripfit, ut major cogitari ille nequeat. 

 Imaginem affert filii, qui, patris domo relicta, 

 perverfisfime egisfet, fed qui refipiscens patrem 

 fuum repetat. Hie , quamquam patris favore fe 

 indignum reddiderit, adeoque eum vix adire au- 

 deat., benignisfime tamen ab illo excipitur. Hanc 

 Dei Patris Jefus- nobis dedit imaginem. Neque 

 aliam hlc doctrinam profesii funt ejus Apostoli. 

 Deura vocarunt Patrem; de Deo, Patre nostro, 



de 



