T H E O L O O I C A. . 9 5 



:irct's fcieiuiae no&trae limites; derivandum. esfe 

 malum- morale ostendit ab hominum libertate, 

 Quam fine magno nostrp, detrimento tollere Deus 

 non potucrit ; monftrat virtutem , quae hac ipfsl 

 re fuam manifestec praeftamiam ; obfervat Dei fa- 

 picntiaui , justitiam , longanimitatem , potentiam 

 fanctitatemque , quae vcl fie tamcn eluxerint. : 

 Verum nova lux oritur, quum Jefu Apostolorum- 

 que doctrinas cognoscamus. Per ipfam nunc mail 

 moralis permisfionem datam videmus opportunita- 

 tern , ut , tradito pro peccatoribus Dei Filio , im- 

 menfa Dei manifestaretur philanthropia. Quid est, 

 quod dubitcmus de Dei bonitate , Ejus negemus 

 fapicntiam , yel infitias eamus aequitatem ; quum , 

 licet homo variis modis peccet feque miferuin red- 

 dat , Deus tamen ita mundum amaverit, ut pro eo 

 fiium dederit Filium ; quum ex Ejus confilio Je- 

 fus fe pro nobis tradiderit , ut iios ab omni im- 

 pietate libcraret, et populum fibi proprium recte- 

 quc factorum iludiofum confecraret; cum precan^ 

 tibus omnibus Spiritual fuum impertiat Sanctum , 

 cujus auxilio emendemur et ad fanctitatem reduca- 

 mur (O? 



Sed imprimis hoc loco cogitanda est ea , quae 

 ceteroquin aenigmatica fuisfet , conjunctio inter 



6am 



(f) Rom. V: 12; Job. Ill: 16; Tic. II: 14; Luc. XI: 131 

 coll. Tit. Ill: s> J Cor. V& n. 



