T II E L O G I C A. 97 



liati (i). Multa quidem funt hac in re, quae f 

 in hoc vitae ftadio, pervestigare nobis non liceat, 

 Vel fie tamen haec , quae oritur ex conjuncta di- 

 vinae justitiae et bonitatis confideratione, difficul* 

 tas ca ratione tollitur, quae nostro folatio impri- 

 mis apta , fimulque nostrae exercendae virtuti unice 

 accommodata fit. Si quis enim deliquerit, cau- 

 iae patromim apud Patrem habemus , Jefura Chris- 

 tum justum , qui expiator est nostrorum peccato- 

 rum (2). Verum ab altera tamen parte , non niQ 

 per fidem vitaeque emendationem promisfam falu- 

 tern nanciscimur. Hie demum , qui fidem habet Je 

 fu Christo , vitam habet aeternam , qui vero Fi- 

 lio non fuerit obediens , earn haud accipiet. Illi de- 

 mum, qui credit, Euangelium Dei vis est ad fa- 

 lutem. Nee vero quis ad regni divini focietatem ad- 

 mittitur, nifi ipfius animus renovatus (it. Hie de- 

 mum in aeternum felix manet, qui Dei obtemperat 

 voluntati (3). 



Nihil est , quo magis illustrentur rationis de rebus 

 divinis decreta. Ille enim nodus erat , quern ne per- 

 fpicacisfimus quidem folvisfet philofophus, qui 



ta- 



(0 i Pctr. Ill: 18; a Cor. V: ai; Eph. I: 7. Rom. V. 10. 

 (a) i Job. II: i et a. 



(3) Joh. Ill: 15, 16, 56, Rom. I: 16 ; Job, III: 5. feqq. 

 Act. II: 38 j j Joh. II: 17. 



G 



