34 COMMENTATIO 



tium ratio pura, remota omni temporis et fpatii 

 notione , ut pacta ferventur , quod , uti axioma in 

 Mathefi , ulterius probari nequit (i). 



Verum ad posteriora haec obscura , nee fatis 

 certa argumenta (2) non confugisfet K a n t i u s , 

 li modo attendisfet, eundem tacite ac exprcsfc 

 declaratae voluntatis in jure esfe effectum. Scili- 

 cet fieri quidem non potest , ut eodem prorfus tem- 

 poris puncto uterque contrahens expresfe conferi- 

 fum declaret , fed videtur omnino qui femel pro- 

 mifit nee revocavit voluntatem ante acceptationem 

 idoneo tern pore factam tacite indicate , fe revera vo- 

 luntatem nonmutasfe, ut fie igitur jure dici posfit 

 utriusque confenfus eodem temporis puncto ades- 

 fe. Et praeterea qui promittlt, tacite indicat, 

 fe eo usque in eadem perfeveraturum esfe volun- 

 tate, donee idonee acceptare posfit promisfarius. 

 Qui enim finem vult, vult media ad finem per- 

 ducentia. 



Ut ut est, Kantius certe univerfe vim 6bli- 

 gandi pactorum agnoscit. Solum excipit pactum 

 de donando, et quidem propterea tantum, quia 

 nemo fuum jactare praefumitur. (3). Merito 

 contra hane doctrinam obfervavit Colenbran- 



der 



(1) Ibid, in nota. 



(2) Conf. Schraalz, Handbuch der RtchtsphiJof. L. IV. 

 Cap. Ill pag. 161. 



(3) Kant, 1. c. Cap. III. . 37. 



