J U R I'D I C A. 





Evcrti omnem hujus argumentationis vim, fi 

 modo probamus, pacto vel folis verbis inko jus 

 quoddam promislkrio acquiri , quisque videt. Ni- 

 titur cnim haec doctrina imprimis principio , nudo 

 pacto null urn posfe transferri jus , cujus falfitatem 

 indicare hujus loci non est. Occuparemus enim 

 fie Capitis III. hujus fcriptionis argumentum. 

 Quod igitur hoc loco faciendum est eo "redit, 

 ut ostendamus , quam parum fibi ipfi congruat 

 Schmalzii doctrina. 



Alterutrum fcilicet verum (it necesfe est, aut 

 vim obligandi habent pacta, aut non habent. Si 

 per fe non obligant , ut putat Schmalzius (i) > 

 qui fieri potest, ut praeflatione ab alterutra parte 

 facta vim earn acquirant , ut jam alter etiam te- 

 neatur praethre illud ipfum, quod promifit? Quo- 

 modo voluntati meae, q'uac per fe obligationem 

 mihi non impofuit , vis addi potest per alterius 

 praeftationem V Ratio certc, quam hujus doctri- 

 nae reddunt Schmalzius (2) et W e r n d- 

 l ev (3) niinime probanda videtur. Statuunt 

 enim , tutu demum externam promisfarii liberta- 

 tern laedi , ' fi violatur pactum , postquam hie pao 

 ti caufa jam aliquid praeftitit , aut univerfe quid 

 fecit omifitve , quia fie demum contra libertateni 



fuam 



(0 D. 1. pasfim, praefertim, pag. 165- aphor. 170, 

 (a) D. 1. pag. 163 aphor. 168. 

 (J) D. 1. pag. ai. fq. 



