J U R I D I C A. 49 



adco , quia fidcm pactitiam viola vit , fed quia nemo 

 ex fua ipfius fraude lucrari, quia nemo cum damno 

 alterius locupletior fieri debeat. (i) 



Idem fere dicendum de iis, quae apud Baus- 

 b a c k pag. 68 fqq. occurrunt. 



Caeterum ex auctoris nostri fententia, fi prae- 

 ftanda actione efficere volo , ut etiam alter oblige- 

 tur ad fervanda ea , quae mihi promifit , praefente 

 eo et quad continue confenfum declarante , actionein 

 illam pcrficere debeo, nani quod iterum iterumque 

 fe vclle fjgnificavit, mihi non proderit. Cur enim 

 fecundae voluntatis declarationi major obligandi vis 

 tribucnda foret quam primae, cur tertiae major 

 quam fecundac? Ipfe hanc difficultatem fenfit (vide 

 pag. 71. unter feinen Augcn) postquam alibi minus 

 perfpicue ea de re egerat. (2) 



Unam hisce liceat addere animadverfionem. Etfi 

 B a u s b a c k jure naturae pacta non adesfe ftatue- 

 rit, vidit tamen , ea in ftalu civili abesfe non posfe. 

 Fimdamentum igitur circumfpexit, quo eorum vis 

 obligandi , quam per fe non habent , in civitate ni- 

 ti dici posfet. Legem pro illo fundamcnto haberi 

 non posfe ipfe fenfit auctor. Lex enim ipfa non 

 cst nifi pactum inter cives initum. Quare mores 

 folum fontem esfe dixit obligationis et juris, quae 

 ex pactis in civitate oriuntur. (3) 



Ve- 



CO Cf. quacdiximusfupra de Schmalzii doctrina pag 41 fq. 

 (2) Via. (i. i. pag. 6a et 63. 

 (3J Vid. d. 1. pag 135 fqq, 



D 



