58 COMMENTATIO 



ti objectum est praeitatio perfonalis. Promisfor 

 vel dicit , fe quid esfe daturum , vel promittit , 

 fe quid este facturum (i). Utroque cafu fi prae- 

 flatio promisfa legibus phyficis non repugnat, nee 

 praeceptis juris aut virtutis est contraria, neces- 

 fario ejus effectus is esfe debet 9 quern fibi vo- 

 luerunt paciscentes. Abfurdum enim foret, alicui 

 jus de rebus fiiis flatuendi tribuere et tamen con- 

 tendere hujus juris exercitionem nullum fortiri 

 efFectum (2). Itaque cum voluerit et potuerit 

 promisfor partem fuae libertatis alienare, cum vo* 

 hitrit et potuerit promisfaritis earn acquirere , par- 

 ticula ilia libertatis reyera ab illo alienata, huic 

 yero acquitita est. Si igitiir promifi me esfe. da- 

 turum , non amplius mihi competit libertas non 

 dandi ,. li promifi me esfe facturum , non amplius 

 utor liberate non faciendi ; hac ratione jam G r o- 

 tius .dixie nullam idoneam adesfe caufam , cur 

 non aeque pacto jus in perfonam tranferri pos- 

 fit , ac aliis modis jus in re (3). Posfit vero 

 contra modo propofitam fententiam fatis fpecio- 

 fum moveri dubium , quafi mihi ipfe non con- 

 iliterim ftatuendo, rei promisfae dominium non 

 fine traditione tranfire , particulam autem liber- 

 tatis nudo pacto i. e. fola voluntate transfer- 



ri. 



(i) Quo nomine etiam omifiones comprchendere lieet. 

 (a) Vid. iW e n f e 1 s f oh n , J e r u f a I e m etc. pag, 40. 

 (3) Vid. de Jure B. ac P. L. II. Cap. XI. . I. num. 3, 



