78 C M M N T A T I O 



tern fequuntur, de confulto omifimus, quippe non 

 tarn immortali.tat.eni fpectent , quam .discrimen , quod 

 post mortem philofophis aliisque hominum gene- 

 ribus intercedat. De vi hujus argument! dignus 

 est, qui legatur Olympiod. 1. 1. ad S.XXVL 



Ejus auctoritatem quod attinet, nemo hodieque 

 facile in dubium vocabit , animum esfe fimplicem, 

 nee morte corporis disfolvi. Si vero quis fit qui 

 dubitet, legat opus Reimari, quod infcribitur: 

 Voornaamfle Waarheden enz. Hoofdft. VI. en X. 

 Tralles de Immaterialitate et Immortalitate animae , 

 pasfim , turn ,, qui multorum inftar est habendus , 

 Mofes Mendelf. 1. 1. p. 129 , 142 fqq. inprimis 

 pag. 147,, 158, I7i.etin Append. 206. rel. e quo 

 fua haufit, ut ipfe profitetur, Wyttenb. Inft. 

 Metaph. p. 125 rel. Mof. Mendelf. Kleine Phil. 

 Scbr. p, 1.7.6 et 179; quocirca hoc tamquam cer- 

 tum habentes.: animum esfe fnnplicem , nee, morte 

 corporis disfolvi, id unice exquiremus , num ratio, 

 qua id demonftratur , recte fe habeat. 



Quod igitur primum dicit : omnium , quae ad- 

 funt, rerum duo haberi genera, eaque contraria, 

 alf-ertim com p.ofi turn , fimplex alterum, hujus di- 

 vifionis veritatem restringunt .Stoici, negant Epi- 

 cure! et ex recentioribus , qui vocantur, Materia- 

 listae. Et fane in promt u est reprehenfio. Nam 

 compofitum fenfibus corporis percipimus, incom- 

 pofitum non item: nee ulla est idonea ratio, qua- 

 ftatuainus esfe , quaro non esfe genus re- 

 rum 



