L I T E R A fv I A. 83 



cipiens parvitatem , ncc tamen aliud vultesfe, quam 

 quod fuerat. Turn , hisce generibus tcrtium adjun- 

 gens, hoc addit : videntur non folum ipfa inter fc con- 

 traria fefe invicem non recipere , verum etiam quae- 

 cunque talia funt , ut , licet contraria inter fe non 

 fint , femper tamen contraria posfideant, numquani 

 recipere fpeciem illam, quae ipfi fpeciei , quam in fe 

 habent , contraria fit , fed, hac adveniente , aut peri- 

 re protinus aut abire. Quocirca, uti ternio est 

 impar ac non recipit parem , quamvis non contra- 

 rium , ita animus est immortalis neque fuscipit 

 mortem. Nam qiiidquid occupat animus , femper 

 ad illud vitam affert , vitae contraria est mors , 

 animus vcro contrarium ejus , quod femper addu- 

 cit, fubibit numquam , quemadmodum ex fuperiori- 

 bus conftat. Quid igitur ? Quod non fuscipit mor- 

 tem , est immortale; atqui ergo animus, cum mor- 

 tem non fuscipiat , est immortalis. 



Tiedemanno , qui folus , quod fcio , argumentum 

 rite dijudicat, haec argrimentatio minime precede- 

 re videtur. Verum omnino est , inquit, fecura pug- 

 nantia inesfe fimul in eodem , adeoque et contrarium 

 ejus, quod femper alicui est adjunctum , inesfe 

 in hoc , quamdiu adest alterum , non posfe ; at , 

 quod valde huic est affine , numquam fuccedere 

 in ejus locum contrarium posfe , minime hinc effi- 

 citur : dyas , quamdiu est dyas , tranfire in nume- 

 rum imparem nequit, addita tamen imitate perit 

 dyas , ct prodit numcrus impar ternarius. Animus 

 F 2 igi- 



