L I T E R A R I A. 85 



in re enuntiationum affinitate fe decipi pasfus fuisfet. 

 Argumentum ei fubftituit, quod, uti gravitate et 

 vcritate est infigne, facile nos movet omnibusque per- 

 fuadet , ductum illud cum e perfect! ftudio , quod 

 homini innatum est, turn a fummi numinis virtuti- 

 bus , quae maxime cernuntur bonitate , fapientia et 

 justitia , quas , nifi animorum fit immortalitas , 

 minime conltare posfe, abunde probat in opere fa$- 

 pius 1. Dial. HI. maxime p. 158, 162, 165, 169, 

 171. deqt:e fummi numinis virtutibus clasfica funt 

 loca, pag. 181 et 187. Sed hujus loci non est 

 comparationem inftituere Platonem inter et Men- 

 delfohnum. Hoc faciendo, facile efficeremus ve- 

 rum esfe , quod dicit Tullius (i) : recemisfima 

 quaeque esfe correcta et emendata maxime." Quod 

 tamen non ita dictum velim , quafi Mendelfohno 

 postponam Platonem. Alio tempore vivebat Mendel- 

 fohnus , alio Plato; alia erat religio, quam impugna- 

 bat Plato , alia , quae et in Mendelfohnum , quamvis 

 Judacum , vim habuit maximam , religio Christiana , 

 quae tails est , ut cum vcra philofophia amice confpi- 

 ret. Craccorum philofophia, quamvis purioris cu- 

 jusdam religionis inftar fit habenda , tamen eo asfur- 

 gere non potuit, quo facile nos adducit religio 

 Christiana. Praeceptum v. c. quod haec nobis tra- 

 dit : *A?X7Twets TOV irhyvlov eov w <TXVTOV (2) , 



un. 



CO Acad. Quaest. I. 4. 



(a) Match. XXII. vs. 39. et Marc. XII. vs. 31. 



