S C M M E N T A T I O 



mo cum harmonia intercedit, ut ita ejus natu- 

 ram excutiatnus et , hoc facto , immortalitatis fidem 

 nobis vel imminuamus vel confirm emus. 



Animus igitnr , aeque atque ipfius esfentia, prius 

 fuit , quam in humanam fpeciem corpusque veniret ; 

 harmonia autem , tamquam compofitum quoddam , 

 non prius exftitit, quam ilia adesfent, ex quibus 

 ipfam componi oportebat. Animus alius non ma- 

 gis est animns , quam alius ; harmonia contra alia 

 magis est harmonia., quam alia. Animus corpori 

 praeest , faepisfitneque cupiditatibus ejus et libi- 

 dinibus adverfatur; harmonia vero fervi, ut ita di- 

 cam, partes agit, ac Temper fequitur inftrumen- 

 tum , in quo reperiatur, ita ut numquam in con- 

 trarium moveatur aut fonet aut quidquam aliud edat 

 partibus fuis adverfum. 



. Ex hisce , breviter tantummodo memoratis , fatis 

 fuperque apparere videtur , animum inter et har- 

 moniatn fummum obtinere discrimen. Quod au- 

 tem dicunt animum esfe harmoniam , nullum habet 

 fenfum. Cum enim conftet, alium quidem habere 

 mentem virtutemque , atque esfe bonum , alium ve- 

 ro dementiam et pravitatem, malumque esfe, de 

 eorum fententia , necesfe est contrarium vertim fit: 

 omnes nimirum animalium omnium animas ilmili- 

 ter esfe bonas , fi quidem aniinae pariter a natura 

 hoc ipfum habent , ut fint animae. Quocirca , ut 

 hiittamus istos male feriatos philofophos , minus 

 rccte dicitur ; animum esfe harmoniam ; hoc . enim 



pro- 



