L I T R A R. I A. |> 



$ 



dnimadvcrfioncs , quac valcant ad expKcanda 9 



guac ad animi immortalitatcm proban- 



dam prolata funt , argumenta. 



,Argumenta, quibus in nostro dialogo ufus cst 

 Plato ad animi probandam immortalitatem , in duo 

 maxime redigi posfunt capita. Stint enim vel a 

 fumini Nuniinis virtutibus defumta, vel ex aniuii 

 natura petita (i). Ilia ratio, ut fponte patet, ha- 

 benda est antiquior, cum nulla oumino gens 

 tarn fit immanis, cujus mentem non imbuerit Deo- 

 rum opinio (2.), nemoque tarn rudis , tarn feris 

 moribus, quin oculos fuos in coelum tollens, ta- 

 roetfi nesciat , cujus Dei providentia regatur hoc 

 omne, quod cemitur , aliquam tanien esfe intelligat, 

 ex ipfa rerum magnitudine , motu,, dispofitione , con- 

 ftantia, utilitate, pulcliritudine, tempcratione; nee 

 posfe fieri , quin id , quod mirabili rationc con- 

 flat, conlilio majori aliquo fit inftructum. " (3) 

 AHerani autem quod adtinet rationem , quamvis ve- 

 rum fit, inhaerere in mentibus, quafi faeculonim. 

 quoddam augurium futurorum , tamen , ut animo 

 videas ar.imum, animique tibi perfpectara habeas 



na- 



(O Wyttenb. Op. T. II. p. 661. Cf. Lect. Quinquc , p. 14. 

 (a) Cf. Cic. Tusc. Quacst. I. 13. 

 CS) Ltct. 1. D. J. C. a. . J. 



