L I T E R A R 1 A. 67 



hac de re disputari posfe videtur. Quamvis enim, 

 quod Plato pro animi a corpore folutione affert , 

 magnam prae fe ferat probabilitatis fpeciem , ta 

 men hujus argumcntationis veritas multis nomi- 

 nibus videtur circumfcribenda ; quia, 



I. quod corpori tribuit, immoderato ejus cultui, 

 ejus abufui videtur attribuendum. 



II. Animus a corpore fevocari nequit, quandoquidem 

 hoc aeque atque animus ad nostram pcrtinet perfonam , 

 et animus fine corpore vim fuam exferere non valet* 



III. Ut ad veritatem pervenias, corpus non tan- 

 turn non est inutile , fed necesfarium adeo, imo in 

 exquirendo vero animum adjuvat quam efficacisfi- 

 me, Locus in Platonis philofophia uberrimus func 

 ideae, cumque eo, quod est, arctisfime funt con* 

 junctae. Jam vero, nifi adfit phantafia (i), nifi 

 adfit corpus, fine quo haec ne cogitari quidem 

 potest , quomodo quispiam eas umquam concipe- 

 re queat , equidcm me non videre profiteer; et , 

 quod contendit Plato, nullis omnino fenfibus 

 fidem esfe habendam, animum quippe turbantibus , 

 nullo modo probari potest. Sunt enim lenfus, 

 maxiraeque vilus et auditus , quibus optima quae- 



que 



(i) Phannfia, quae fenfuum est vicaria, quid corpori debear, 

 patet ex nostro: verbceldingskrackt, quod vocabulum optime 

 vim declarat, quae imagines animo repraefentat; quamque late 

 pateax, docet Scbolze in opere, ci titulus: Mcnschkund* mtt 

 kttrtkkitig tot di ZitI t St. I. pag. 134, et 135. 



& 



