tfS C O M M E N T A T I O 



que dcbemus (i). His fi careremus, neque mu- 

 fiea aures mulceTe animumiue flectere, neque 

 adfpectabilis natura nos ad immortalitatis fpem ex- 

 citare posfet. Quis est, qui quaeftiones phyfico- 

 rum exterminandas putet? Cum confideratio con- 

 templatioque naturae animorum ingeniorumque na- 

 turale quoddam quafi fit pabulum. Erigimur ; per- 

 git Cicero (2) , elatiores fieri videmur; humana 

 defpicimus ; cogitantesque fupera at.;ue coelestia, 

 haec nostra , ut exigua et minima, contemnimus, 

 indagatio ipfa rerum turn maximarum , turn etiam 

 occultisfimarum , habet oblectationem , fi vero ah"- 

 quid occurret, quod verifimile videatur; htima- 

 nisfima completur animus voluptate. 



Praeterea malorum fons non unice quaerendus 

 in corpore ; aclfimt etiam , quorum origo ex animo 

 videtur referenda. Nimium v. c, honoris (Indium 

 iotv* quam Euripides vere exhibet fa SteQpta- 

 KI xajcfonjv $0[fawx rots xptapbtoif (3) , ne- 

 mo fanae mentis compos corpori attribuendam pu- 

 tet (4), et, ut recte animadvertit Tiedemann , 

 meditantes non id agunt , ut rnentem fe parent a 

 corpore, fed, ut quae e fenfibas tarn externis 



quam 



( ) Vid. Schulze, Op. Cit. St. I. pag. 78, 79, 84 et 85. 

 Wyttenb. Pruecepta Phihfophiae Logicae , p. 59. ac Plato de 

 Rep., p. SS7. C et 367. C. 



(a) Acad. IV. 41. 



(3) Plut. SulJa, p. 453. B. coll. Eurip. Phoen. vs. 537. 



(4) Mofes Mendeifoiin , 1. 1. p. lotf. 



