PRAEFATIO. 



Quaestio , a vobis , viri Clarisfimi , hoc anno 

 propofita, continuo roe allicuit ad scribendum , 

 fed deterruit inde fimul. Sciebam enim quot ct 

 quantae difficultates essent fuperandae juveni in 

 Platonis facris apuyTy x&i Arekbry ; fructum ve* 

 ro cogitans , qui ex ipfius tractatione redundaret , 

 vix me continere potui, quo minus quid posfem 

 periclitarer. Quocirca , quod de fe Phaedo apud 

 PUtonem (i) ait 9 &T6%vas ZTOTTJV riftoiirafos v$v 9 

 oftw x&i TI$ atfw xp&<rt$ airo rs rfa faovfc wyxfJtp&ptvii 

 x*i rfa kvTTw* Erat tamen quod , rationibus fub- 

 ductis , me ad tentandum invitaret : cui ego eo 

 facilius indulgendum existimavi, quo certius Vos 

 fciebam pro qnaestionis gravitate fcriptionem meam 

 legendo dijudicandoque benivolentid esse profecutu- 

 ros, nee vero aegre hturos, fi Xenophonteum fl- 

 lud in earn conveniret : l^xlvtrxi n afoots vcatpto , 

 2 xzTWGps'i TW fatyofTiw. (2) 



In ratione investiganda , quam in tractanda hacie 

 quaestione fequercmur , non multum laboravimus. 

 Praemonitis enim quibusdam , tamquam in introitu, 

 cum de Socrate turn de Platone ipfmsque, in qno 

 totus noster verfatur fermo , Phaedone , quaestio- 

 nis divifionem , quippe pertractationi aptissimatn , 

 integram fervandam duximns , ita ut primum 



icr- 



(i) Pbaedone ed. Wytt. p. 5. 

 () Xeaoplj. Cyrop. I. 4. s. 



