L I T E R A R I A. 9 



co quaerainus. Univerfe anirnadvertere juvat ean- 

 dem, auctore Socrate, philofophiam fubiisfe com- 

 mutationem quam, auctore Polybio, fubiit historia. 

 Ratio, qua Socrates in fermonibus , quibus 

 fere ufns est , quae animo habuit infita , cum aliis 

 communicaverit , erat plane Socratica CO et tan- 

 tum abest, ut folummodo quaestionibns et responflo- 

 nibus, uti vulgaris est error, contineatur, ut po~ 

 tius Socrati unice fit propria putanda, tempori- 

 busque, quibus vixit, quam maxime accommoda- 

 ta ; inprimis autem earn opponebat fophistis (2), 

 quo et istud magnam partem pertinet quod ubi- 

 que fere prae fe ferebat: fe nihil fcire nifi id ip~ 

 fum. Sermones , e quibus ratio haecce Socratica 

 optime percipi potest, uti et tota Socratis philo- 

 fophia popularis , germanos memoriae prodidisfe 



pu- 



(i) Cf. Xenoph. 'Oeconom c. 19. "Ap , w ' 



ef(uTv,(rt$ ZiSxsKuMsi, effriv ; prt yap 5>j , % (pyv eye!) , 



tv ey<) TrtrrafAM , KSU Qftotst rovroi$ e7rieixvv$ , * 

 cvx svopi&v eTTiffratff^xt , AvS*ffMf<( , alpsM , w^ xati T&V- 

 rac, eTrio-TZfAzt." 



(a) tf. Disputatio, quae reperiiur in Opere, cui titulus: 

 ,', Vcrhandelingen rakende den natuurlyken en geopcnbaarden 

 Godsdfenst, uitgegeven door TeylersGoJgcIeerdGenootfchap,** 

 D.1V. p. 465, maxime Heeren Ideen Vol. VI. p. 361. verf. 

 Bclg. , cujus verha dignisfima fane fum, quae apponantur. Sunt 

 hec: GcIjjkPhilippus eenen Demosthenes tc voorfchQn ricp, 

 zo d,e Sophisten ecnen Socrates.*' 



