1.4 COM ME N T A T.I O 



linis yvZfa esccvrfa tamquam oppyTyply manserit, 

 Luculentisfimum hujus ret docuinentum praebet 

 nobis , de quo jam videtur dicendum , dialo- 

 gus Phaedon. Quae enira in hoc dialogo. dispu- 

 tantur de metempfychofi (i) idearumque aeter- 

 nitate,; quaeque non Socrati fed Platoni videntur 

 attri.buenda, de, his non ita nude et fimpliciter 

 pofurt fententiam , fed earum caufas ex ipfa natu^- 

 ra animi explicrre ftuduit. 



In dialog! s Platonis haud fane minimum tenet 

 locum hicce Phaedon: quod non ita temere a me 

 esfe pronuntiatnm, probatcum argumentum , quod 

 in eo tractatur , quoque nil hotninem propius at- 

 tingit, turn primaria quae in eo inducitur per- 

 form, Socrates, isque eo vitae tcmpore, quo 

 verba a quovis etiam alio prolata animo maxi- 

 me manenc infixa, turn vero, quod minima 

 est-negligendum , ratio qua haec omnia tamquain 

 in dramate oculis proponuncur. 



De tempore, quo fcriptus fit hicce dialogtis, noft 

 plane conftat ; Wyttcnbachius (2 ) eum a Platone ju- 

 niore adhuc fcriptum esfe censet, praereralia et fti- 

 lum hoc etiam indicio utens quod provectior ae- 

 tate terram non in medio esfe nee immotam ma- 

 riere, fed circum inundi polum verfari ftatuit in Ti- 

 maeo ; at vero ordo qui in Phaedro defideratur 



in 



Uo 



In Anaot. In Plat. Phaed. p. 998. 



