L I T E R A R I A. 15 



ci videtur , nempc Deos csfc , qui nostri cu- 

 ram gerant, eorumque nos homines ministros ct 

 fervos esfc." Qaare, ut tu fervuui , qui fe ipfe' t 

 tuo injusfu , interficere velit , aegre feras , et , 

 quoad ejus fieri poslit, pumas, ita credibile 

 est , non prius decere fe ipfum interficere , quam 

 Deus abeundi necesfitatem nobis immiferit , veluti 

 cam , quam nunc mihi immifit. 



Socrates vixdum tacuerat , quin ecce Cebes alium 

 movet fcrupulum. Cum enim Deus curam gerat 

 hominum, nosque ipiuis fimus ministri et i'ervi, 

 nullo modo asfequi potest , qua ratione id recte 

 fefe habeat : philofophos mortem aequo ferre am- 

 mo et plane floccifacere ; in ftultos quidem id 

 cadere concedit, minime autem in philofophos, 

 qui tamquam prudenusfimi , Temper apud eum qui 

 fit melior esfe cupiunt. Quibus uti et illis , quae 

 ad Cebetis caufam ftabiliendam addiderat Simmias, 

 cum fe peti animadverteret Socrates, lubentisfi- 

 mus ad defenfioncm accesfit ; lubentisfimus in- 

 quam, nam omnino committere non potuit, quin 

 id veritatis ftudium, quo per totam vitam ipfe 

 erat ductus , in aliis approbaret maxime. At au- 

 diamus jam Socratem coram amicis caufam dicen- 

 tein: Nifi , inquit , o Simmia atque Cebes, me 

 migraturum putarem , primum quidem ad Deos fa- 

 pientisfimos ct optimos (i) deinde ad homines de- 

 fun o 



(O l ^ P I4 Hunc locum rccolenci legendtfui viUebatur 



