39 C M M E N T A T I O 



antequam nasceremur , cum hancce turn nostros cx- 

 ftitisfe animos, et vero , nifi esfentia exftiterit, ne- 

 que animos ? (i) 



His egregie fane disputatis, et CebetTet Sim- 

 rniae ejus , quod erat demonftrandum , non nifi di- 

 midium, videbatur abfolutum , nimirum: animum 

 firisfe antequam corpus nasceretur. Ut autem ani- 

 mus e corpora egrediens fubfistere posfit, et non 

 vcluti fumus evanescat, illud adhuc restare du- 

 bitim , fi modo finem fuum demonftratio fit habi- 

 tura. At vero, reponit Socrates, finem demon- 

 ftratio jam habet , fi modo velitis et id , quod 

 modo probatum est, et illud, quod ante conces- 

 feramus , omne videlicet vivens ex mortuo fieri, 

 in iinum connexere (2). Quo concesfo, animi 

 corporisque naturam paulo accuratius excutit So- 

 crates, ne fcilicet interior uniuscuj usque animus t 

 ejusque pars puerilis et irrationalis inani nos per- 

 cutiat mortis terrore. At orationis filum tanquam 

 duce'm fequaaiur: Rerum, quae adfunt, duo funt 

 genera, 1 alterum compositum , fimplex alterum. 

 Quodciunque est compofitum , solution! et interi- 

 tui est obnoxium : fimplex contra dirimi nullo 

 modo ac disfipari potest: quodcumque porro idem 

 femper fibique fimile manet , id fimplex esfe ac 



com- 



(i) I. 1. p. S3 et 34. Cf. omnino Wyttenb. in Annot. in 



p. 191. ubi hie locus plane turbatus restituitur. 

 c) 1. 1. p. 35- Cf. idem Wyttenb. in Annot. p. ipo 



