34 C O M M E N T A T I O 



cogitaverit quod moveat ac teneat, turn aliquam- 

 dm mentem habeat defixam, et lingnam, ut ita 

 dicam , contentam ; idem , finita disputatione , quam 

 modo enarravimus , spectandum nobis praebuit Pla- 

 to. Quid mirum igitur et Cebetem et Simmiam, 

 quibus id item curae erat , ne molesti esfent , non 

 nifi aegre et interjecto tempore, a Socrate eo esfe 

 adductos, ut, qua in re disputatio adhuc laborare 

 videretur, declararent? Sed ut enarratoris panes 

 agere pergamus et brevitatem , quoad ejus liceat, 

 fervemus , age, in breve nobis contrahat Socrates, 

 quae fufius , et comparatione inftiuua, oppofuerant 

 Cebes et Simmias. Jllud unum praemonendum : 

 dubitationes, quas hi protulerant, earn prae fe 

 ferre probabilitatis fpeciem , ut tantum non omnes , 

 'Socratem enim excipio, animos desponderent, Quos 

 cum fanasfet et quad fugientes atque victos ad 

 pugnam revocasfet (i) , docendo maxima , 

 aeque esfe reprobandam ac 

 )i ita ad disputationem rediit Socra- 

 tes. (3) 



Simmias quidem , inquit , ni fallor , difRdit ac 

 rnetuit : ne animus , quamvis divinior pulchriorque 

 corpore , priiis tamen , utpote harmoniae inftar 

 habendus , intereat : Cebes autem mihi vifus est 



con- 



CO L L P 53. 



/(aj 1. 1. p. 54 et 55. 

 (3) I. 1. P. 57. 



