I. 



JUicinius. Salvus fis Marce : quid agitur ? Mar- 

 cus. Quis venit? Hens, tune es! Salve Licini : 

 adventum laetor. L. Sperabam : fed vereor ne 

 paulo maturius adfim: mihi quidem jam arcum 

 laxavit Apollo: tu vero omnis in labore esfe vide- 

 ris. Igitur vale: mox reciibo. M, Imo mane mi 

 bone ! hujus diei penfum abfolvi , majiisculum fere 

 quam quotidianum : eo igitur jucundior erit arnica 

 confabulatio. L. Itaque fi jubes bene est: non 

 hodie hoc primum erit fi a lludiis te avocem. Sed 

 quid hoc est quod animadverto? fenestrae femi- 

 claufae ? libri plures aperti ? videris mihi infoli- 

 tum quid 'inoliri. Siccine disfertationis con- 

 fcribendae amoenisfimum opus aggrederis ? M. Alia 

 res est. Verum haec, mittamus: nihil est. 

 L. Quid hoc? nihil? M. Si nimium urges, di- 

 cendum erit. Est autem de eo laborum genere 

 quod occultc , fub noctein , clanculum homines 



per* 



