*a C O' M M E N T A T I O 



et taiiien non licere hominibus, ut fibi ipfis hac 

 in re benefactores exiftant: Paradoxon vero hoc- 

 ce ita folvit et explicat 9 ut e myfteriis ostendat , 

 hominem , cum a Diis in hac terra tanquam cus- 

 todia quadam fit conflitutus , mininie decere, ut 

 fuo arbitratu inde aufugiat: praefertim ideo non 

 decere, quia boni Dii in hac vita nostrum curam 

 habent nostrique funt domini. Solutionem vero 

 retorquet Cebes, e Socratis verbis colligens, non 

 iimplex et Temper bonum quid esfe mortem , fed 

 multo magis fapienti non expetendam , cum ftul- 

 tisfimi fit , auftigere ab obtimo domino absque 

 omni eo quod fibi fit optimum. Asfentiuntur reli- 

 qui auditores Cebetis reprehenfioni , qtiam adeo 

 Simmias in ipfum Socratem tendere animadvertit , 

 quippe bono animo amicos et optimos in hac vita 

 rectores et dominos linquentem. Procedit igitur 

 reus Socrates coram tribunali amicorum eo confi- 

 lio , ut propriam caufam agendo 9 ipfis perfuadeat , 

 optimaeque fpei faciat participes, esfe illic, quo 

 post mortem eundum est, alios bonos rectores et 

 amicos : esfe omnino aliquid mortuis , optimum bo- 

 nis at malis pesfimum. Argumenti autem, quo 

 caufam vindicat, fumma eo redit, ut demonftremr 

 ex ipfo homini innato ftudio veritatem contem- 

 plandi et cognoscendi, bonum philofopho prae om- 

 Arg. i. nibus expetendum esfe mortem. Namque (quod 

 postea latius exponendum) ducitur homo inexple- 

 bili cognoscendi fludio, cui tamen nuraquaui fa-- 



tis* 



