14 CO.MMENTATIO 



rito post mortem amoris fatietatem et alios bonos 

 rectores atque familiares exfpectare. 



Postquam dicendi finem fecisfet Socrates , ani- 

 madvertit Cebes , ptilcre quidem dictum esfe , ve- 

 rum illud quod homines metuere folent , obltare , 

 ne animus per mortem fpiritus inftar dispargatur 

 et esfe defmat : iccirco probandum esfe, quod 

 fane multa confolatione et fide opus habet, de- 

 mortui hominis animum fuperesfe, et facilitates 

 atque intellectum fervare. 



Et hoc quidem venustisiimo fermonum nexu per- 

 venlunt tandem ad primariam dialog! quaestio- 

 nem , quae est de immortalitate animi. Rogatus 

 itaque Socrates , incipit confabulationem cujus ra- 

 tio breviter exponenda est hunc in modum. Stio 

 more (quod infra testatur) disputationi hypothe- 

 (in pracmittit , quam primum exponit et rationibus 

 firmat , ut fecundum hanc , ipfam de qua agitur 

 quaestionem abfolvat. Hypothecs est, contraria 

 gigni ex contrariis : hanc vero , argumentis pro- 

 batam , ad immortalitatem animi demonftrandam 

 trans fert. Quae ubi variis interrogationibus et re- 

 fponfionibus peracta esfent, dialecticae fuae prae- 

 ceptis convenienter ostendit Socrates 9 non folum 

 ipfam hypothefm veram esfe , fed et confonare 

 Arg. 3. confequentias inde ducendas : nifi enim obtineret , 

 ut contraria e contrariis gignerentur, fponte inde 

 ducenda esfet confequentia , brevi omnem natu- 



raoi 



