L I T E R A R I A. 5 



ram in fomnum et torporem dclapfuram esfe, in- 

 que datum concretionis , qualem ftatuerat Anaxa- 

 gora&. Turn etiam animadvertit Cebes , egregie 

 disputatis convenire aliud nobilisfimum Socraticae 

 philofopliiae placitum , de disciplina tanquam re- 

 cordatione fcientiae in vita quadam anteriore ac- 

 quifitae. Susceptis vero Cebetis partibus , ipfe So- 

 crates elegantisfima ratione hanc fuam opinionem 

 amicis proponit : et vero tanta cum arte hanc dis- 

 putationis partem dispofuit Plato, ut ipfe Simmias 

 congrue respondendo ad propofitas interrogationes , 

 iisdem iis responfis videatur probare thefeos So- 

 craticae veritatem. Placet vehementer disputationis 

 exitus, cum reliquis , turn in primis Simmiae: nee 

 mirurn : cum enim nitatur ultimi , quod memora- 

 turn est , argument! veritas , in existentia idearum , 

 et cognatione animi ac familiaritate cum vera ilia 

 esfentia , fieri aliter non poterat , quin magnopere 

 animos allectaret tarn fublimis nostri generis natu- 

 ra et origo: verum fimul obfervant Simmias 

 et Cebes , hoc ipfo dimidium tantum ejus quod 

 quaerebatur probatum esfe , cum fuperfit pristinus 

 metus , ne animus , licet etiam longe ante vitam 

 humanam extiterit , morte tamen dispergatur ac pe- 

 reat. Egregie Socrates ftatim ad praecedentia ami- 

 cos revocans, ostendit, ipfis confentientibus non 

 dimidium fed totum fuisfe comprobatum , asfumta 

 utraque ylveirei ex vita in mortem et contra i cum 

 profecto necesfe fit ut alicubi existant animi ,fi 



qui- 



