aS CO M M E N T A T I O 



Platonis venerationem abripiat lectorem. Pro- 

 ponit igitur Socrates exercitationem , in qua om- 

 nis philolbphi vita verfatur, tanquam purgatio- 

 nem eum in modum, ut qui recte vivere et post 

 mortem in beatorum regiones abire velit , quantum 

 posfit maxime animum avocare debeat a corpore 

 faevisque libidinibus. Verum huic illive miruin 

 forte accidat, Platonem nostro iterum loco ufur- 

 pare fermonem , quern late in dialogi initio exten- 

 derat , atque otiofa videatur haec repetitio, Sed ni 

 fallor magna ipfms est ad perfuafionem vis et eifi- 

 cacia. Si enim attente utriusque loci fpectemus 

 rationem 9 indituta comparatione apparebit 9 non* 

 inanem hanc esfe repetitionem, verum multo magis 

 hoc iplb thefeos veritatem probari , quod ab omni 

 parte investigata fibimetipfi confonet egregie. Utri- 

 usque vero loci differentia haec est. In primor- 

 dio dialogi primum late fuit disputatum de icopo 

 et fine vitae philofophi hominis , turn maxime de 

 ratione fcientiae, quae fola hominem beat. Sic 

 vero producitur haec disquiilto, ut vel parum in- 

 telligenti aj>pareat , mentis animique purgationem 

 veram esfe virtutem, turn etiam folam hanc animi 

 purgationem ad veri contemplationem et fcientiam 

 prodesfe. Ibi igitur principium est in ipfa natura 

 fcientiae impuris non tangendae. Nostro vero lo- 

 co haec purgationis commendatio fubjicitur dispu- 

 tation! de ipfa animi natura, qua quidem demon- 

 ftratum erat, fimplicem hunc esfe et divimitn*' 



