L 1 T E R A R I A. 37 



Dec alii fidem esfe habendam , animum narmon ; ara 

 esfe existimanti. Sed ulterius tendit Socrates : nam- 

 que parum eo contentus quod Simmiam refellisfcc , 

 probata hypothefi contra ria , ita procedit deinceps , 

 tit ex ipfa animi natura abfoltite et in univerfum d&- 

 monftret abfurdam esfc istam de harmonia opinionem. 

 Sed haec postea explicates. Profligata jam Sim- 

 miae fententia, Cebetis opinionem 'O^pucus iyyvs 

 iuv agrgreditur. Summa hujus eo redit, exiude 

 quod animus fit longaevus et divinus imo diu an- 

 te corpus extitcrit , miiiiine tamen ipfius immor- 

 talitarem probari , fed potius videri primum in cor- 

 pus ingresfum quail morbum , aerumnarum et mor- 

 tis ipii esfe initium: quocirca in univerfum esfe 

 probandtim, animum fua natura nee morti neque in- 

 tcritui esTe fubjectum. Propo^lta quaestione , ali- 

 quant urn fee um rem reputat Socrates: tandern ve- 

 ro ,, non tenue est, inquit, negotium quod quae* 

 ris , o Ccbes ! nam in univerfum erit explorandum , 

 quacnara fit caufa cur aliquid fit vel esfe deli- 

 nat (6). Si autem vobis amicis phceat , enarrabo, 

 qua ratione ipfe in hac disquifitione verfatus fim." 

 Incipit. hie gravisfima ad Socraticae et Platonicae 

 philofophiae intelligcntiam narritip , qua luculenter 

 cxponitur , quam generofe et iapicntcr fui aevi ho- 

 minibus -obviam iverit Socrates , qui Sophistarum 

 fpinis intricati omnia vana et incerta, nullum jus, 

 nullum bonum esfe arbitrarentur. Narrat ille, 

 fc juvenem tanquam praeclarum quid appetivisle, 



ut 



