L I T R A & I A. 4? 



kaque fupra verbis et ratiocinio, idem hoc loco 

 picta veluti tabula oculis proponit el ad intimos 

 cuj usque fenfus perdticit. Socrates vero postquam 

 hanc fuam de mundo opinionem eunciaverat, ora- 

 tioni finem imponit, enixe amicos hortans , ut a 

 corporc ej usque munditie oinnique apparatu et cu- 

 piditatibus abftineant, proprioque ornatu animum 

 infonnent , prudentia et omni virtute , et fie qui- 

 dem placide mortem exfpectent. 



Denique Plato fermonibus fubjungit fimplicem 

 illam et nobilem Socratis morientis commemora- 

 tionem, quo dramatis exitus exhibetur. Saepius 

 locum relegi , tentavi etiam num quid meo fer- 

 mone breviter eum referre posfem. Verum, cum 

 ne Mendelsfohnius quidem egregia verfione Plato- 

 nicam dictionis venustatem plene expresferit, quid 

 mea posfet compendiofa defcriptio ! Mihi quidem 

 fimptex haec Platonis narratio omnium , quae ad 

 demonltrandam animi immortalitatem afFeruntur, ar- 

 gumentorum vifum est efficacisfimum : et vero 

 fancta , nimia forte , veneratione in legendo Socra- 

 tem fum profecutus, qui in ipfo mortis articulo 

 nihil quidquam a folita fortitudine et tranquillitate 

 recedens, ipfa fua morte probaret atque humano 

 generi commendaret disciplinam , purisfimae vitae 

 beatisfimaeque mortis magistram. 



Haec habui, Licini, quae fcriptis mandanda 

 cenfciem ad declarandam Platonici Phaedonis ra* 



tio- 



