L I T E R A R I A. 51 



rere ftudeat, continue affectibus, faevis libidinibus 

 fenfuumquc ludicro in omnes inducitur errores, et 

 re vera nil ccrti in hac vita dignoscit. Efficit 

 inde Socrates, alterutrum necesfe esfe, ut ho- 

 mo vel numquam fatisfaciat ftudio cognoscendi , in 

 quo omnis est beatitudo: vel post mortem ei 

 fatisfaciat, ubi animus a corpore liberatus, fin- 

 cerus ad veritatem accesferit. Et Socrates quidem , 

 quod dixi, hoc ratiocinio utitur, quo magis ami- 

 cis perftiadeat, bene fibi esfe futurum, postquam 

 animus a corpore fuerit fejunctus , asfumta fine 

 probatione immortalitatis hypothefi. Vides vero, 

 Licini , infigniter eandem hoc ipfo firmari : nam 

 profecto, fi veritatis cognitio fit finis et fumma 

 felicitas nobis propofita, necesfe quidem est, ut 

 concedamus , esfe aliquem datum , quo hanc attin- 

 gere liceat. Vidimus in hoc , quo jam vivimus , 

 ftatu illud fieri non posfe : veritas enim fenfuum 

 et corporis , in quo vivimus , ope non adfpicitur. 

 Igitur jure exfpectamus alium ftatum , quo ftudiis 

 nostris fatisfiat , nifi malis contendere folum ho- 

 minem ad miferiam esfe natum. L. Magnam fa- 

 teor probabilitatem habet argumentum propofitum: 

 probationis vero ratio ab opinionibus nostri aevi 

 perquam discrepat. Nam fi quid video, omnis 

 ejus vis pofita est in placito Platonis de ideis is- 

 tis, quae fenfibus non adfpiciuntur , wide proba 

 tur hominem , dum in corpore vivat , nil certi 

 fcire, idcoque verae felicitatis esfe expertem. 



D t Hae 



