56 COMMENTATIO 



in istis vero , fi mutationem fuoeant , illud fieri 

 fecundum legem fupra pofitam. Jam vero esfe e 

 non esfe non funt fibi contrariae conditiones five 

 modi existendi, neque ullam habent intermediam 

 graduum fuccesfionem : femper enim immenfo inter 

 fe distant intervallo : neque ideo adverfus Platonis 

 ratiocinium excitari posfunt. Teneamus igitur , 

 quod voluit Plato , omnem ysvswv fi fiat , ne- 

 cesfario fieri ex ilia conditione quae contraria exis- 

 tit praefenti in quam tranfiit res. Sic, cum re 

 vera fit conditio quaedam quam mortem vocamus 9 

 et alia huic contraria vita , lex , de qua agimus , 

 applicanda erit quotiescunque hominem in mortis 

 vel vitae conditionem tranfire videamus. Probabi- 

 lior quoque fit haec Platonis fententia , (i quidem 

 in mentem revocemus 9 qualem judicaverit ille vi- 

 tae et mortis datum . Est enim vita conjunc- 

 tio corporis et animi, mors vero eorum disfo- 

 i4.) lutio: nascitur itaque homo et vivere (vul- 

 gari fenfu) incipit, quam primum animus corpori 

 injungatur , moritur vero fi feparatio obtineat. 

 Quocirca animus in generationibus hisce non mu- 

 tatur , fed modo cum corpore, modo fine eo exis- 

 tere pergit. Turn etiam notandum , ideam mortis 

 minime fecum conjunctam habere interitus ideam, 

 fed unice defignare qualemcunque conditionem op- 

 pofitam ei quod nos vivere, vocamus. Statuit ita- 

 que noster mutuam esfe generationem a vita in 

 niortem, et contra: et vero naturae necesfitate 



mor* 



