L I T E R A R I A. 59 



cnim magnopere habeo quod tibi opponam: ve- 

 rum omifisti extrenam argumenti partem. L. Me* 

 mini: fed tuto praetermittenda videtur: quamvis 

 eriim vehementer esfet dolendum , fi pulcher hicce 

 mundus in foporem mortalcm conjiceretur, cxhau- 

 ftis procreandi viribus , nifi tamen aliunde pro- 

 bes , vanum hunc esle metum , de animi nostri 

 immortalitate fccuris nobis esfe non licebit. M. Age 

 igitur ulterius argumemum infpiciamus , quod ex 

 ipfa animi ipfique cognatae esientiae naturd duxit 

 Plato: valet enim ad priorem disputationem fir- 

 mandam. L. Placet mirifice propofitum ex ipfms 

 animi natura quaestionem folvendi. Itaque quan- 

 tocius pergas narrando. 



M. Eo parata crat haec , quam recenfuimus dis- 

 putatio , ut hide liqueret , animum nee principium p ' 

 nee finem habere: quorum nifi utrumque, at 

 priiis certe fequenti argumento demonfiratur , quo 

 conflituitur , hurnanam disciplinam nihil aliud esfe 

 nifi recordationem. L. Et hoc quoque praeter 

 opinionem est efFatum ! M. Liceat caufam ex ipfo 

 Phaedone defendere. Placiti hujusce veritatem jam ex 

 eo fuspicari licet , quod unusquisque homo , mends 

 ufu praeditus , rite interrogatus bene respondeat et 

 probe de permultis rebus judicet, quarum tamen 

 nullam fibi notitiam habere videbatur : quod certe fa- 

 cere non posfct, nifi ipfius animo recondita inesfet 

 fcientia : ftultum enim foret dictu , aliquem dice- 

 re quod nesciat. Et maxime illud apparebit, fi 



BUH 



