6^ COMMENTATIO 



fenfus non incidentium ? M. Dubitatio tua Socratem 

 iion latuit : et , ni fallor , fuflicienter ab eo profliga- 

 tur. Vide enim mecum quaenam fit recordatio- 

 nis ratio, ut inde judices ipfe. Recordatio est 

 amisfae fcientiae recuperatio , ad quam requiritur, 

 prim urn , ut quis fciverit, delude, ut oblitus fit ejus cu- 

 jus recordatur. Variisautem modis excitatur : oritur 

 enim vel a fimilibus, v. c. fi quis amici imaginem 

 pictam intuens ipfius amici recordetur: vel a dis- 

 fimilibus , quale obtinet fi quis lyram videns ami- 

 ci, hujus quoque memoriam recipiat. Sed quo- 

 cunque tandem modo fiat, turn demum locum ha- 

 bet recordatio , fi ope vel occafione alius rei, alia 

 in mentem redeat. Concedisne , variis his modis 

 fieri recordationem ? L. Lubens asfentior: innu- 

 meris enim exemplis illud demonftratur. M. Ea- 

 dem ratione nos homines occafione perceptionum , 

 quibus res in fenfus incidentes nobis innotescunt, 

 recordamur idearum quas in priore quadam vita 

 five cominus five e longinquo adfpexiuius. Ita, 

 ut exemplo iterum utar, fi in corporibus aequa- 

 litatis participibus (9), aequalitatem aliquam de- 

 prehendamus ,, ope fimilium ipfius aequalis recor- 

 damur : fin vero rei disfimilis occafione idea ilia 

 in cogitationem revertatur , fit ope disfimilium. 

 Diximus enim recordationem vel a fimilibus vel a 

 disfimilibus , at femper ab alia re , quam cu- 

 jus reminiscimur , oriri. L. Haec fufficiant ad 

 declarandam recordationis naturam. Verum pau- 



