L I T E R A R I A. 63 



latini ab argumento reccsfisfe videamur: tu igi- 

 tur , nifi tacdeat , verbo moneas quid hue usque dis- 

 putando conftitutum fit. M, Dicta hoc modo 

 cum nostra, de qua agimus, quaestione cohae- 

 rent. Demonftrat Socrates animum , plurima- 

 rnm rerum fcientia inftructum , quam in hac vi- 

 ta fibi parare non potuit, quam vero recordatio- 

 nis ope recuperat , necesfario exftitisfe , anteaquam 

 in lianc fpeciem intraret. Sed vide , quam prae- 

 clarus fit disquifitionis exitus. Quum enim per- 

 vcstigata disciplinae humanae ratione , agnovisfet , 

 ideas , ipfum bonum , pulcrum , omnemque veram 

 esfentiam cum in modum animo nostro esfe cogna- 

 tas , ut fine iis ulla etiam fenfuum perccptio ad 

 cum transferatur , legitime inde concludit , animum, 

 quippe tali naturae cognatum et familiarem , una 

 cum hac extitisfe non folum ante corporis na- 

 tivitatem , fed et ab omni aevo , atque interi- 

 tus in omne tempus esfe expertem. L. Mi- 

 randutn non est Marce , fapientem virum maluisfe 

 cum Platone errare quam cum aliis vera fentire. 

 Sublimis enim est fententia quam tetigisti. Sed 

 quia communiter illud agimus , ut vera a falfis, 

 quantum a nobis fieri posfit, discernamus, dicam 

 quid omni reprehenllone majus non videatur. Nam 

 illud quidem in omnium continuo incidit oculos, 

 nihil hie valide probatum esfe , e quo confida- 

 mus post mortem fuperfuturum esfe animum. Li- 

 cet enim hypotheiin asfumamus , animum ex prio- 



re 



