70 C M M E N TAT I O 



elegias. Tu vero fimplex placitum fie accipe* Si 

 veram animi naturam intueamur, dicendum est,ip- 

 lum vifu carentem et fimplicem esfe, et fua natu- 

 ra fimilem verae esfentiae , nulii mutationi obhoxiae. 

 L. Haec igitur misfa funto ; perge narrando. M. 

 Hoc unum est addendum. Cum animus corpori 

 imperet , corpus vero ferviat , fequitur , ilium esfe 

 divinum , hoc vero mortale. Jam autem longio- 

 rem argumentorum feriem brevi fumma contraha- 

 mus. Conftituimus , dupiicem esfe rerum fpeciem , 

 quarum haec compofitas complectitur et disfolu- 

 tioni obnoxias , ilia non compofitas nee disfolven- 

 das. Ad priorem retulimus nostrum corpus , quip- 

 pe mutabile, vifibile, mortale: ad alterum ani- 

 mum , utpote non vifibilem , immutabilem atque 

 divinum. Quod fi autem talem agnoscamus ani- 

 mum , quis tandem metuat , ne morte diffletur atque 

 interimatur , cum ne corpus quidem mortale et 

 disfolutioni obnoxium ftatim dispergatur, fed non- 

 numquam , fi cura ipfius habeatur , per immenfum 

 tempus post mortem perduret, quod accidere fo- 

 let cadaveribus Aegyptiorum more exficcatis , ten- 

 dines vero et osfa fere non disfolvantur ? Profec- 

 to dubium non est, quin post mortem revertatur 

 animus ad fibi fimilem naturam atque bonum 

 Deum, fi in fe collectus ope philofophiae , purus 

 a corpore fecedat ! L. Confolationis plena est haec 

 quoque dialogi pars : fed quanto magis animadver- 

 timus, cotnpofitam variisquc hypothefibus innixam 



cs- 



